ลักษณะพฤกษศาสตร์ของต้นอบเชยไทย

ชื่อวิทยาศาสตร์ : Cinnamomum bejolghota (Buch.-Ham.) Sweet

ลำต้น : เป็นไม้ยืนต้น ไม่ผลัดใบ เรือนยอดเป็นพุ่มกลม เปลือกต้นสีเทาถึงสีเทาอมน้ำตาล

ใบ : เป็นใบเดี่ยว รูปรีถึงรูปรีแกมรูปขอบขนาน ปลายแหลม โคนสอบเรียว ขอบเรียบ ใบหนาคล้ายแผ่นหนัง เกลี้ยง เป็นมัน แผ่นใบสีเขียวเข้ม ใบอ่อนสีแดงถึงสีเขียวอ่อน

ดอก : ออกเป็นช่อแบบกระจุกตามปลายกิ่ง ดอกสีเหลืองอ่อนถึงสีเขียวอ่อน ดอกมีกลิ่นเหม็น

ผล : ขนาดเล็ก รูปไข่กลับ ผลแข็ง ตามผิวผลมีคราบขาว

เมล็ด : มีเมล็ดเดียว

เพาะเมล็ด

ปลูกได้ในดินร่วน ต้องการน้ำปานกลาง ชอบแดดมาก

- เปลือก บำรุงดวงจิต แก้อ่อนเพลีย ชูกำลัง ขับผายลม บำรุงธาตุ แก้บิด แก้ไข้สันนิบาต

- รากและใบ แก้ไข้จากการอักเสบหลังคลอด เป็นยาขับลม บำรุงธาตุ แก้ท้องอืดเฟ้อ

- นิยมปลูกเป็นไม้ประดับ

- เปลือกชั้นใน ใช้เป็นเครื่องเทศ