ขิงประดับ

ชื่อวิทยาศาสตร์ : Tapeinochilos ananassae Hassk.

ชื่อภาษาอังกฤษ : Indonesian Wax Ginger; Indonesian Ginger; Malaysian Ginger; Giant Spiral Ginger; Pineapple Ginger

ชื่ออื่นๆ : ขิงอินโด, เล็บเหยี่ยว

ลำต้น : เป็นไม้พุ่มเนื้ออ่อน มีเหง้าอยู่ใต้ดิน เจริญเติบโตเป็นกอ ลำต้นเหนือดินบอบบาง มีการแตกกิ่งก้านและเวียนเป็นเกลียว

ใบ : เป็นใบเดี่ยว แผ่นใบรูปไข่กลับแคบ ๆ หรือรูปขอบขนาน ปลายใบแหลม โคนใบสอบ ผิวใบเรียบ สีเขียวเข้มสด

ดอก : ออกเป็นช่อแทงพ้นขึ้นมาจากเหง้าใต้ดินโดยตรงเป็นช่อตั้งตรง ช่อดอกเป็นรูปไข่ทรงกระบอก กลีบประดับสีแดงหรือแดงเข้มสด เนื้อหนา แข็ง แบน เรียบเป็นมันเงา ปลายแหลมแล้วโค้งงอออก ดอกสีเหลืองสดหรือสีน้ำตาลอมเหลือง โผล่ออกมาจากซอกกาบรองดอก

ปลูกได้ในดินร่วน ต้องการน้ำปานกลาง ชอบแดดรำไร

นิยมนำเข้ามาปลูกเป็นไม้ประดับ

ชื่อวิทยาศาสตร์ : Dichorisandra thyrsiflora

ชื่อภาษาอังกฤษ : Blue Ginger

ชื่ออื่นๆ : บลูจิงเจอร์

ลำต้น : เป็นไม้ล้มลุก ลำต้นตั้งตรงผิวเกลี้ยง

ใบ : เป็นใบเดี่ยว รูปใบหอกแกมรูปรี ปลายใบแหลม โคนใบเรียว ผิวใบเกลี้ยง สีเขียวเข้มเป็นมันเงา

ดอก : ออกเป็นช่อตั้งทรงกระบอกบริเวณยอด ดอกสีม่วง

ปลูกได้ในดินร่วน ต้องการน้ำปานกลาง ชอบแดดรำไร

นิยมปลูกเป็นไม้ประดับ

ชื่อวิทยาศาสตร์ : Alpinia blepharocalyx K. Schum.

ชื่ออื่นๆ : ข่าคม หรือ ข่าโคม

ลำต้น : เป็นไม้เนื้ออ่อน มีเหง้าใต้ดิน ลำต้นเทียมเกิดจากกาบใบอัดกันแน่น

ใบ : เป็นใบเดี่ยว ขอบใบเรียบ โคนใบสอบ ปลายใบเป็นติ่งแหลมสั้น

ดอก : ออกที่ปลายยอด ดอกมีกาบสีขาวแต้มสีชมพู ดอกดกและอยู่เป็นคู่

ผล : : ผลมีรูปทรงกลมและเปลี่ยนเป็นสีแดงเมื่อสุก

เพาะเมล็ดและการแยกเหง้า

ยอดอ่อนและใบ นิยมนำมารับประทานหรือใช้เป็นเครื่องปรุงในอาหาร

ชื่อวิทยาศาสตร์ : Alpinia purpurata

ชื่อภาษาอังกฤษ : Pink Ginger

ลำต้น : เป็นไม้พุ่ม มีเหง้าใต้ดินทอดเลื้อย แตกกอเป็นพุ่มหนา

ใบ : เป็นใบเดี่ยว ทรงรูปใบหอกแกมรูปขอบขนาน ปลายแหลม โคนสอบ ขอบใบเรียบหรือเป็นคลื่นน้อยๆ ผิวใบด้านบนเกลี้ยงและเป็นมันสีเขียว

ดอก : ออกเป็นช่อเชิงลดที่ปลายยอดหรือตามซอกใบ ใบประดับสีชมพู ดอกรูปกรวยสีขาว ออกดอกตลอดปี มีกลิ่นหอมอ่อนๆ

แยกกอ

ปลูกได้ในดินร่วน ต้องการน้ำมาก ชอบแดดปานกลางถึงแดดจัด

เหง้า เป็นยาขับลม แก้อาเจียน ขับเสมหะ ช่วยย่อยไขมัน ลดการบีบตัวของลำไส้

- ปลูกเป็นไม้ประดับสวน

- เป็นไม้ตัดดอกในงานจัดดอกไม้ คงสภาพความสวยงามไว้ได้นาน

ชื่อวิทยาศาสตร์ : Alpinia sandrerae

ชื่อภาษาอังกฤษ : Variegated Ginger

ชื่ออื่นๆ : ว่านพญามือเหล็ก

ลำต้น : เป็นไม้ล้มลุกมีหัวหรือเหง้าอยู่ใต้ดิน มีข้อปลอง มีกลิ่นฉุนและรสเผ็ดร้อนกว่าขิงธรรมดา ส่วนที่เห็นเป็นลำต้นเหนือดิน คือส่วนของกาบใบที่เรียงตัวซ้อนกันอยู่ กาบใบจะมีสีเขียว โคนกาบใบสีแดงเข้ม

ใบ : เป็นใบเดี่ยว ทรงยาวรีคล้ายใบขมิ้นหรือใบขิงทั่วไป ปลายใบแหลม ขอบใบเป็นคลื่น มีลวดลายด่างสีขาวเด่นชัดบนแผ่นใบและขอบใบ

นิยมปลูกเป็นไม้ประดับ

ชื่ออื่นๆ : ขิงหยวก

ลำต้น : เป็นไม้ล้มลุก มีลำต้นเทียมสูง ออกหน่อเป็นกอ ข้อของเหง้าอยู่ห่างกัน ไม่เบียดกันแน่น เหง้าขนาดใหญ่ เปลือกนอกสีเหลืองอ่อน เนื้อในมีสีขาวหรือสีนวล เนื้อละเอียด มีเสี้ยนน้อย มีรสไม่เผ็ดร้อนเหมือนขิงทั่วไป มีกลิ่นหอมเฉพาะตัว

ใบ : เป็นใบเดี่ยว รูปขอบขนานแกมใบหอก ผิวใบสีเขียวเข้ม

ดอก : ออกเป็นช่อ แทงขึ้นมาจากเหง้าใต้ดิน ดอกสีขาว

เหง้า นำมาประกอบอาหาร

ชื่อวิทยาศาสตร์ : Alpinia purpurata (Vieill.) K.Schum.

ชื่อวิทยาศาสตร์ : Alpinia purpurata (Vieill.) K.Schum.

ชื่ออื่นๆ : ขิงแกลง, ขิงเผือก

ลำต้น : เป็นไม้ล้มลุก มีเหง้าทอดเลื้อยอยู่ใต้ดินและเป็นที่สะสมอาหาร ลำต้นเหนือดินตั้งตรงแตกกอเป็นพุ่มแน่น ลำต้นเหนือดินเป็นกาบใบที่ซ้อนกันแน่น ลำต้นสีเขียวผอมเรียว

ใบ : เป็นใบเดี่ยว รูปหอก ปลายแหลมหรือเรียวแหลม โคนสอบ ขอบเรียบเป็นคลื่นเล็กน้อย สีเขียวเข้ม ผิวใบมัน ก้านแผ่นเป็นกาบ

ดอก : ออกเป็นช่อเชิงบดตั้งตรงที่ปลายยอด ใบประดับสีแดงสดซ้อนกันหลายชั้นอย่างสวยงาม ดอกจริงมีขนาดเล็ก สีขาวหรือครีม รูปกรวย ออกจากซอกใบประดับ ดอกมีกลิ่นหอมอ่อนๆ ออกดอกตลอดปี

ผล : แห้งแตก รูปทรงกลมถึงรูปไข่

เมล็ด : สีดำ มีเปลือกหุ้มเมล็ดแข็ง

แยกกอ เหง้า เพาะเมล็ด

แยกกอ เหง้า เพาะเมล็ด

เหง้า ขับลม แก้ท้องเสีย แก้ธาตุพิการ ช่วยย่อยอาหาร

- นิยมปลูกเป็นไม้ประดับข้างสระน้ำหรือริมน้ำ

- ดอก นำไปปักแจกันอยู่ได้นาน 4-5 วัน