ต้นลองกอง

ชื่อวิทยาศาสตร์ : Lansium domesticum Corr.

ชื่อภาษาอังกฤษ : Longkong

ชื่ออื่นๆ : ลางสาดเขา, สังสาดเขา

ลำต้น : เป็นไม้ยืนต้นไม่ผลัดใบ ทรงพุ่มเป็นกรวยแหลม ลำต้นทรงกลม เปลือกลำต้นค่อนข้างหยาบ สีเขียวอมน้ำตาล

ใบ : เป็นใบประกอบออกจากส่วนปลายของกิ่ง ใบรูปไข่ รียาว โคนใบป้านแหลม ปลายใบแหลม เป็นติ่ง ขอบใบเรียบ แผ่นใบมีสีเขียวเข้ม เป็นมัน และเป็นลูกคลื่น

ดอก : ออกเป็นช่อบริเวณลำต้นและกิ่ง มีทั้งช่อดอกตั้งและช่อดอกห้อย ดอกจะแทงออกที่ผิวเปลือก ดอกเมื่อยังอ่อนมีสีเขียวอ่อนแล้วเปลี่ยนเป็นสีขาวอมเหลือง

ผล : ผลออกเป็นพวง ผลค่อนข้างกลม ผลดิบมีสีเขียวเข้ม และเมื่อแก่ หรือ สุกจะมีสีเหลืองอ่อน หรือ สีครีม เปลือกผลค่อนข้างหนา เปลือกลองกองมียางน้อย หรือ อาจไม่มีเลย เนื้อผลมีสีขาวใส หรือ ขาวขุ่น เนื้อฉ่ำน้ำหนา ซึ่งให้รสหวานหรือหวานอมเปรี้ยวเล็กน้อย

เมล็ด : รูปรี มีสีเหลืองอมน้ำตาล มีรสขม

การเพาะเมล็ด การตอนกิ่ง การทาบกิ่ง การต่อกิ่ง และการเสียบยอด

ปลูกได้ในดินร่วน ปนทรายต้องการน้ำมาก ชอบแดดรำไร

- ผล บำรุงร่างกาย ลดความร้อนในร่างกาย กระตุ้นภูมิคุ้มกัน ช่วยเจริญอาหาร ย่อยอาหาร

- เปลือกต้น รักษาโรคลำไส้ แก้โรคมาลาเรีย แก้บิด ท้องร่วง

- เปลือกผล แก้ท้องร่วง ปวดท้อง แก้บิด

- เมล็ด แก้ไข้ แก้เริม ขับพยาธิ แก้ปวดหู ฝีในหู แก้งูสวัด ต้านการติดเชื้อ และการอักเสบของแผล

- นิยมรับประทานเป็นผลไม้สด

- นำมาแปรรูปเป็นผลิตภัณฑ์ต่างๆ

- เปลือกผลแห้ง ใช้ไล่ยุง

- เปลือกผลและเมล็ด มีสารแทนนินเป็นจำนวนมากมีความสำคัญทางการแพทย์และทางด้านอุตสาหกรรม

- ผล ใช้เป็นผลิตภัณฑ์สำหรับทำเครื่องสำอางสำหรับผิวหนังที่ช่วยเพิ่มความชุ่มชื้น และช่วยลดรอยด่างดำ